Pages

Wednesday, February 11, 2009

എല്ലാ അക്ഷരങ്ങളും തെറികളായി മാറുന്ന ഇടവേളകളേ എന്നെക്കുടി കൊണ്ടുപോകണേ

ചുവന്ന വെളിച്ചം
ഇരുട്ടുകായാനിറങ്ങിയ
പ്രേതയാമത്തില്‍
ബാറുകളില്‍ നിന്ന്
ശബ്ദങ്ങളുടെ ശവപേടകത്തില്‍
കടല്‍ മുറിച്ചു കടന്നു പോകുന്നു
എന്റെയും നിന്റെയും
പ്രണയശയ്യയില്‍, പണ്ട്
പാമ്പും പഴുതാരയുമായിരുന്ന
അക്ഷരങ്ങള്‍

- - - - അ - - - -
- - ആ - - - - - -
- - - - ഇ - - - -
ഈ - - - - - - - -
- - ഉ - ഊ - - - - -
- - - - - -ഉ - ഊ -

10 comments:

ജയേഷ് said...

ലതീഷേ...ഒരു രക്ഷയുമില്ല

വിജി said...

വെള്ളത്തിലൂളിയിടുന്നോ അക്ഷരം?

നൊമാദ് | A N E E S H said...

അ, ആ, ഉ, ഊ ഇതിനെട്യ്ക്കെവിടയാ ഇ, ഈ ? ഞാനൊരിക്കലും കേട്ടിട്ടില്ലേ.

നജൂസ് said...

അനുഭവം ഗുരു... :)

വികടശിരോമണി said...

എന്തൊക്കെയാ ഈ ചേട്ടന്മാർ എഴുതുന്നത്?എനിക്കൊന്നും മനസ്സിലാവുന്നില്ല.ഒന്നു വിശദീകരിച്ചുതായോ....:)

...പകല്‍കിനാവന്‍...daYdreamEr... said...

ഒരു രക്ഷയുമില്ല.. അവനവന്‍ തന്നെ വിചാരിക്കണം...
:)

എസ്. ജെ. ഗ്രാമത്ത് said...

താങ്കള്‍ എന്താണ്‌ ഉദ്ദേശിച്ചത് എന്ന് പറയാമോ? എന്തെങ്കിലും ഉദ്ദേശിച്ചിരുന്നോ എന്നെങ്കിലും !

പള്ളിക്കരയില്‍ said...

:-))

ജ്യോനവന്‍ said...

അപ്പോ...പറഞ്ഞു പറ്റിച്ചതായിരുന്നല്ലേ
‘ള’ യെക്കുറിച്ച്;
ആ....ഈ....ഓടി എന്നവിടെയെത്തും?

വേറിട്ട ശബ്ദം said...

ഈ കവിതയുടെ തീക്ഷ്ണത എന്നെ അസ്വസ്ഥനാക്കുന്നു.....നല്ല ബിംബങ്ങൾ........ദാലിയുടെ ഒരു ചിത്രം പോലെ തീക്ഷ്ണം....