രാജകുമാരനായി വെളിപ്പെട്ട
തവളയെക്കുറിച്ചുള്ള കഥകള്
കേട്ടുകേട്ടാണ്
ജീവശാസ്ത്രം പഠിക്കുന്നതിനിടയില്
ആലീസ്
തവളകളെക്കുറിച്ചുള്ള കൌതുകം
വികസിപ്പിച്ചത്
എന്നെങ്കിലുമൊരിക്കല്
മരിച്ചുപോയ മുത്തശ്ശിയുടെ കിടക്കയില്
രാജകുമാരന് വരുന്നതിന്റെ രസം
ഞരമ്പിലാകെ ഇരമ്പിയപ്പോള്
അവളൊരു ചൊറിത്തവളയോട്
പാഠങ്ങളെക്കുറിച്ച് വിവരിച്ചു തുടങ്ങി
ഉഭയജീവിതം
കണ്ണിലിരുട്ട് കയറ്റുന്ന വെളിച്ചം
മൊട്ടുസൂചിയിലേക്ക് വലിച്ചുകെട്ടിയ
ഇന്ത്യയുടെ ഭൂപടം
എന്നിങ്ങനെ
പത്തുമാര്ക്കിലൊതുങ്ങാത്ത അറിവുകള്
കണ്ണുംമിഴിച്ച് കേട്ടിരിക്കുന്നു
അമര് ചിത്രകഥകളുടെ ഔദാര്യത്തില്
ഒരു നിരാമയന്
അത്ഭുതങ്ങളുടെ ചരിത്രം
കിടപ്പുമുറികളിലേക്ക് തളയ്ക്കപ്പെട്ടതിനെക്കുറിച്ച്
പിന്നീടൊരിക്കല്
ആലീസ്
'ലിംഗം ഒരുഭയജീവി' എന്ന തലക്കെട്ടില്
അതേമുറിയിലിരുന്ന് എഴുതുമ്പോള്
ഉദാസീനരുടെ വിപ്ളവജാഥയ്ക്കിടയില് നിന്ന്
അവള്ക്കൊരു
അശ്ളീല സന്ദേശം ടൈപ്പ് ചെയ്യുന്നു
മറ്റൊരു ഉഭയജീവി
അവര്ക്കിടയില്
വല്ലതും നടക്കുമോ?
എന്ന ചോദ്യത്തിന്റെ അറ്റത്ത്
ഉള്ളിലേക്കൊതുങ്ങി
മടിപിടിച്ച്
ഉ എന്ന ചിഹ്നം
ഒച്ചിലേക്കും ഒച്ചയിലേക്കും എതിര്പരിണാമം
Showing posts with label ഉള്ളി ജീവിതം. Show all posts
Showing posts with label ഉള്ളി ജീവിതം. Show all posts
Monday, August 31, 2009
Wednesday, June 3, 2009
ആരെഴുതും കുന്നിന്പുറങ്ങളുടെ യാത്രാവിവരണം?
ചലിക്കുന്ന തീവണ്ടി
ഓടുന്ന നഗരങ്ങളുടെ നിഴല്വീണ
കണ്ണാടി
ഉള്ളിലിരുന്ന് താഴേക്ക് നോക്കുമ്പോള്
ഓടിപ്പോകുന്ന നിഴലിനൊപ്പം
സ്വയം കണ്ടു കണ്ട്
ഭയന്ന ജീവന്റെ പലായനം
വിദൂരതയില് ഒറ്റയ്ക്കു നില്ക്കുന്ന മരങ്ങളെ
കൂടുതല് തണലിനായി
നിര്ബന്ധിക്കുന്ന ആട്ടിന്പറ്റങ്ങള്,
ചലിക്കുന്ന തീവണ്ടി
മഞ്ഞുവീണ മലകളിലേക്ക്
പൂത്തുലഞ്ഞ വഴികള്
വേച്ചുവേച്ച് കയറിപ്പോകുമ്പോള്
തീവണ്ടിയോടൊപ്പം ഓടുന്ന നഗരങ്ങളും
അല്പനേരം വീണുകിടക്കുന്നു
പരസ്പരം വീണുകിടക്കുന്ന നിഴലുകള്
തീവണ്ടിയും നഗരവും, അപ്പോള്
മലകയറിപ്പോകുന്ന വഴികള്
തോളിലെ ഭാണ്ഡത്തില് നിന്ന്
ചെമ്മരിയാടുകളെ പുറത്തെടുത്ത്
വിതറുന്നു, കൊന്നു പുതയ്ക്കുന്നു
അത്രയധികം മരണങ്ങളില്
മഞ്ഞുകാലത്തിന്റെ കുറ്റബോധം
തീവണ്ടി നോക്കിക്കിടക്കുന്നു
ദൂരെ നിന്ന് നോക്കുമ്പോള്
അപ്പോള് പൂത്ത നിലയില്
ചെമ്മരിയാടുകളുടെ ഉദ്യാനം,
കുന്നിന്പുറം
നിരോധിക്കപ്പെട്ട ചെടികള്
മുകളിലും താഴെയും
ഒളിച്ചും പാത്തും വളരുന്നുണ്ട്,
പൊട്ടിയ കണ്ണാടി ചിത്രസംയോജനം ചെയ്ത
അസംബന്ധതയുടെ കുന്നിന്പുറങ്ങളില്
എല്ലാവരും തിരിച്ചെത്തുകയോ
ഒരുപ്പോക്ക് പോവുകയോ ചെയ്യുമ്പോള്
ഉള്ളില് നിന്നിറങ്ങി
കുന്നിന് മുകളിലും കടലിറക്കങ്ങളിലും
പൂത്തുലഞ്ഞ പച്ച
എന്റെയുള്ളിലെ താഴ്വരകളാണെന്ന്
എന്റെ ഉള്ളിലൂടെയാണ്
മഞ്ഞുകാലത്തിന്റെ
നിഴല്പരാതികള് തിരക്കി
തീവണ്ടികള് കുന്നുകയറുന്നതെന്ന്
പറയാന് കാത്തിരിക്കുന്നു
നിരോധിക്കപ്പെട്ട ഒരു മനുഷ്യന്
അയാളുടെ ഉള്ളിലാണ്
നമ്മളെല്ലാവരും ഇപ്പോള്
അവധിക്കാല കാഴ്ചകള്ക്കായി
ആത്മഹത്യാ മുനമ്പുകളില് നിന്ന്
നമ്മളേന്തിവലിഞ്ഞ് നോക്കുന്നത്
അയാളില് നിന്ന് പുറത്തേക്കാണ്
അതുവരെ കാണാത്ത പൂവിനെക്കാണുമ്പോള്
നമ്മളില് പൂക്കൂന്ന
സന്തോഷത്തിന്റെ കാടുകള്
അയാളെയറിയില്ല,
അയാളിലൂടെയാണ് ചെടികള്
പൂവിടലിന്റെ ഋതുവിനെ
വരച്ചുചേര്ക്കുന്നതെങ്കിലും
അയാളുണ്ടാക്കിയ മാറ്റം വിവരിക്കുക എളുപ്പമല്ല,
മനുഷ്യനെക്കുറിച്ചുള്ള
അറിവുകള്വെച്ചാണ്
നമ്മള് പരതുന്നത് എന്നിരിക്കെ
ഒരിക്കലും
അകന്നകന്നു പോകുന്ന തീവണ്ടികള്ക്കു
പിന്നിലേക്ക്
ചെറുതായി ചെറുതായി
ഇല്ലാതാകുന്ന ഏതവധാനതയാണ്
അയാളുടെ ചിത്രകാരന്?
ഓടുന്ന നഗരങ്ങളുടെ നിഴല്വീണ
കണ്ണാടി
ഉള്ളിലിരുന്ന് താഴേക്ക് നോക്കുമ്പോള്
ഓടിപ്പോകുന്ന നിഴലിനൊപ്പം
സ്വയം കണ്ടു കണ്ട്
ഭയന്ന ജീവന്റെ പലായനം
വിദൂരതയില് ഒറ്റയ്ക്കു നില്ക്കുന്ന മരങ്ങളെ
കൂടുതല് തണലിനായി
നിര്ബന്ധിക്കുന്ന ആട്ടിന്പറ്റങ്ങള്,
ചലിക്കുന്ന തീവണ്ടി
മഞ്ഞുവീണ മലകളിലേക്ക്
പൂത്തുലഞ്ഞ വഴികള്
വേച്ചുവേച്ച് കയറിപ്പോകുമ്പോള്
തീവണ്ടിയോടൊപ്പം ഓടുന്ന നഗരങ്ങളും
അല്പനേരം വീണുകിടക്കുന്നു
പരസ്പരം വീണുകിടക്കുന്ന നിഴലുകള്
തീവണ്ടിയും നഗരവും, അപ്പോള്
മലകയറിപ്പോകുന്ന വഴികള്
തോളിലെ ഭാണ്ഡത്തില് നിന്ന്
ചെമ്മരിയാടുകളെ പുറത്തെടുത്ത്
വിതറുന്നു, കൊന്നു പുതയ്ക്കുന്നു
അത്രയധികം മരണങ്ങളില്
മഞ്ഞുകാലത്തിന്റെ കുറ്റബോധം
തീവണ്ടി നോക്കിക്കിടക്കുന്നു
ദൂരെ നിന്ന് നോക്കുമ്പോള്
അപ്പോള് പൂത്ത നിലയില്
ചെമ്മരിയാടുകളുടെ ഉദ്യാനം,
കുന്നിന്പുറം
നിരോധിക്കപ്പെട്ട ചെടികള്
മുകളിലും താഴെയും
ഒളിച്ചും പാത്തും വളരുന്നുണ്ട്,
പൊട്ടിയ കണ്ണാടി ചിത്രസംയോജനം ചെയ്ത
അസംബന്ധതയുടെ കുന്നിന്പുറങ്ങളില്
എല്ലാവരും തിരിച്ചെത്തുകയോ
ഒരുപ്പോക്ക് പോവുകയോ ചെയ്യുമ്പോള്
ഉള്ളില് നിന്നിറങ്ങി
കുന്നിന് മുകളിലും കടലിറക്കങ്ങളിലും
പൂത്തുലഞ്ഞ പച്ച
എന്റെയുള്ളിലെ താഴ്വരകളാണെന്ന്
എന്റെ ഉള്ളിലൂടെയാണ്
മഞ്ഞുകാലത്തിന്റെ
നിഴല്പരാതികള് തിരക്കി
തീവണ്ടികള് കുന്നുകയറുന്നതെന്ന്
പറയാന് കാത്തിരിക്കുന്നു
നിരോധിക്കപ്പെട്ട ഒരു മനുഷ്യന്
അയാളുടെ ഉള്ളിലാണ്
നമ്മളെല്ലാവരും ഇപ്പോള്
അവധിക്കാല കാഴ്ചകള്ക്കായി
ആത്മഹത്യാ മുനമ്പുകളില് നിന്ന്
നമ്മളേന്തിവലിഞ്ഞ് നോക്കുന്നത്
അയാളില് നിന്ന് പുറത്തേക്കാണ്
അതുവരെ കാണാത്ത പൂവിനെക്കാണുമ്പോള്
നമ്മളില് പൂക്കൂന്ന
സന്തോഷത്തിന്റെ കാടുകള്
അയാളെയറിയില്ല,
അയാളിലൂടെയാണ് ചെടികള്
പൂവിടലിന്റെ ഋതുവിനെ
വരച്ചുചേര്ക്കുന്നതെങ്കിലും
അയാളുണ്ടാക്കിയ മാറ്റം വിവരിക്കുക എളുപ്പമല്ല,
മനുഷ്യനെക്കുറിച്ചുള്ള
അറിവുകള്വെച്ചാണ്
നമ്മള് പരതുന്നത് എന്നിരിക്കെ
ഒരിക്കലും
അകന്നകന്നു പോകുന്ന തീവണ്ടികള്ക്കു
പിന്നിലേക്ക്
ചെറുതായി ചെറുതായി
ഇല്ലാതാകുന്ന ഏതവധാനതയാണ്
അയാളുടെ ചിത്രകാരന്?
Monday, April 13, 2009
അസ്വസ്ഥത: ഒരു മഴക്കാല വിനോദം
തുടങ്ങുമ്പോള് തന്നെ തുടങ്ങും
തീരുന്നതിനായുള്ള കാത്തിരിപ്പ്,
മഴക്കാലത്തിന്റെ രാത്രികള്
മറ്റൊന്നും ചെയ്യാനാകില്ല
ശ്രദ്ധ എല്ലാത്തില് നിന്നും തെറ്റും
പുഴയിലൊറ്റയ്ക്ക്
രാത്രിമുറിച്ചു പോകുന്ന
വൃദ്ധന് തോണിക്കാരന്റെ
ചിത്രത്തിലേക്ക്
ചെറിയ കുളിര് ഊതിവിട്ടാല്
ഭിത്തിയില് നിന്ന്
മുറിയിലാകെ പരക്കും
മലമുകളിലെ സത്രത്തില്
വീശിയടിക്കുന്ന ശീതക്കാറ്റ്
ദൂരെ നിന്ന് നോക്കിയാല്
പലതിനെ ഉള്ക്കൊള്ളുന്ന,
ഉള്ളിലേക്ക് പിരിഞ്ഞിറങ്ങുന്ന
ഒരു വലിയ ചിത്രം
കുന്ന്
കുന്നിന് പുറത്തെ വീട്
തണുപ്പ് ചിതറിവീഴുന്ന മുറ്റത്ത്
വാടിയ ചെമ്പരത്തിപ്പൂവുകള് പോലെ
സിഗരറ്റു കൂടുകള്
മുറി
മുറിക്കുള്ളില് തിരിഞ്ഞുമറിഞ്ഞുകിടക്കുന്ന
മറ്റൊരു കുന്ന്
കുന്നിന് പുറത്തെ വീട്
വീടിന്റെ തുമ്പത്ത് പറന്നു പോകുന്ന കാറ്റിനൊപ്പം
തിരിഞ്ഞു നോക്കുന്ന മെല്ലിച്ച പെണ്കുട്ടി
അതിനിടയില് തീര്ന്നു പോകും
പല ചിത്രങ്ങളില് ഒരു തണുപ്പുകാലം
തീരുമ്പോള് തന്നെ തുടങ്ങും
തുടങ്ങുന്നതിനായുള്ള കാത്തിരിപ്പ്,
മഴക്കാലത്തിന്റെ രാത്രികള്
2
നെല്ലിപ്പടിയില് നില്ക്കുന്നവരുടെ വിനോദങ്ങള്
അതിവിചിത്രമാണ്
നെല്ലിപ്പടിക്കു താഴത്തെ തണുപ്പ്
ഭയത്തെക്കുറിച്ച് പിറുപിറുക്കുന്ന കഥകള് അത്ര ഭയാനകമാണ്
തീരുന്നതിനായുള്ള കാത്തിരിപ്പ്,
മഴക്കാലത്തിന്റെ രാത്രികള്
മറ്റൊന്നും ചെയ്യാനാകില്ല
ശ്രദ്ധ എല്ലാത്തില് നിന്നും തെറ്റും
പുഴയിലൊറ്റയ്ക്ക്
രാത്രിമുറിച്ചു പോകുന്ന
വൃദ്ധന് തോണിക്കാരന്റെ
ചിത്രത്തിലേക്ക്
ചെറിയ കുളിര് ഊതിവിട്ടാല്
ഭിത്തിയില് നിന്ന്
മുറിയിലാകെ പരക്കും
മലമുകളിലെ സത്രത്തില്
വീശിയടിക്കുന്ന ശീതക്കാറ്റ്
ദൂരെ നിന്ന് നോക്കിയാല്
പലതിനെ ഉള്ക്കൊള്ളുന്ന,
ഉള്ളിലേക്ക് പിരിഞ്ഞിറങ്ങുന്ന
ഒരു വലിയ ചിത്രം
കുന്ന്
കുന്നിന് പുറത്തെ വീട്
തണുപ്പ് ചിതറിവീഴുന്ന മുറ്റത്ത്
വാടിയ ചെമ്പരത്തിപ്പൂവുകള് പോലെ
സിഗരറ്റു കൂടുകള്
മുറി
മുറിക്കുള്ളില് തിരിഞ്ഞുമറിഞ്ഞുകിടക്കുന്ന
മറ്റൊരു കുന്ന്
കുന്നിന് പുറത്തെ വീട്
വീടിന്റെ തുമ്പത്ത് പറന്നു പോകുന്ന കാറ്റിനൊപ്പം
തിരിഞ്ഞു നോക്കുന്ന മെല്ലിച്ച പെണ്കുട്ടി
അതിനിടയില് തീര്ന്നു പോകും
പല ചിത്രങ്ങളില് ഒരു തണുപ്പുകാലം
തീരുമ്പോള് തന്നെ തുടങ്ങും
തുടങ്ങുന്നതിനായുള്ള കാത്തിരിപ്പ്,
മഴക്കാലത്തിന്റെ രാത്രികള്
2
നെല്ലിപ്പടിയില് നില്ക്കുന്നവരുടെ വിനോദങ്ങള്
അതിവിചിത്രമാണ്
നെല്ലിപ്പടിക്കു താഴത്തെ തണുപ്പ്
ഭയത്തെക്കുറിച്ച് പിറുപിറുക്കുന്ന കഥകള് അത്ര ഭയാനകമാണ്
Tuesday, March 24, 2009
എനിക്കും വേറെ പണിയുണ്ടെന്ന് പരമാവധി വളച്ചുകെട്ടി പറയുന്നു
ജനല്പ്പടിമേല് കമഴ്ത്തിവച്ച ഗ്ലാസിനപ്പുറം
നിവര്ത്തിവച്ച കിണറിനുള്ളിലേക്ക്
ജലനൂലുകളിലാടിയിറങ്ങി
'ആഴമുണ്ട്, ഉടനെയെങ്ങും വറ്റില്ല' എന്നുറപ്പിച്ച്
പതിയെ മുകളിലേക്ക്
മടങ്ങിപ്പോകുന്നു ആകാശം
വളവിനപ്പുറം
പൊട്ടുപോലെ മഴക്കാര് മായുംവരെ
'നീ പെയ്തില്ലെങ്കിലും വറ്റില്ല
നീയിനി വന്നില്ലെങ്കിലും കുഴപ്പമില്ല'
എന്നൊക്കെ
വളരെ നേരം കൈവീശി നില്ക്കും
ആരുമറിയാതെ
നിറഞ്ഞുകൊണ്ടിരിക്കുന്ന ഉറവകള്
ആകാശത്തിന് അതൊന്നും
അറിയേണ്ട കാര്യമില്ല
കുണ്ടും കുഴികളും ഇടവഴികളും
പച്ചക്കാടുകളും പാമ്പിന്പൊത്തുകളും
താണ്ടിയതിന്റെ ക്ഷീണമുണ്ട്
തിരിച്ചുവന്നതിന്റെ സന്തോഷത്തിലാണ്
സന്തോഷംകൊണ്ട് ഇടിവെട്ടിപ്പോകും,ചിലപ്പോള്
ജനലരികില് ഖേദത്തോടെ കമഴ്ന്നിരിക്കുന്ന ഗ്ലാസ്
താഴേക്ക് വീണുചിതറും, ചിലപ്പോള്
‘എത്രപെയ്തിട്ടും നിറയ്ക്കാതെ പോയല്ലോ എന്നെ
ഉള്ളിലില്ലല്ലോ നിന്നെവേണ്ടാത്ത ഉറവകള്‘
ആകാശത്തിന് അതും
അറിയേണ്ട കാര്യമില്ല
അടുത്തതവണയും വരും
കിണറിലേക്ക് മാത്രം ഇറങ്ങിനോക്കും
വയലുകളിലും താഴ്ച്ചകളിലും
താമസിക്കുന്നവരുടെ വീടുപോലെയുള്ള
ആഗ്രഹങ്ങള് മുക്കിക്കളയും
പ്രളയത്തിലപ്പോള്
തുരുത്തുതേടിയോടുന്നതിന്മുമ്പ്
മൂത്തമകന്റെ ചരിത്രഗ്രന്ഥവും
ഭര്ത്താവിന്റെ അടിവസ്ത്രവും
പെറുക്കിക്കൂട്ടുന്നതിനിടയില്
വേണോ വേണ്ടയോയെന്നു സംശയിച്ച്
ഒരു വീട്ടമ്മ ആദ്യത്തെ പ്രേമലേഖനം
തപ്പിയെടുത്തേക്കും, ചിലപ്പോള്
നിറഞ്ഞും വരണ്ടും
എല്ലാ വീട്ടമ്മമാരുടേയും ഭൂതകാലം
എന്നുവേണമെങ്കില് പറഞ്ഞുതീര്ക്കാം
മറ്റൊരു ഭ്രാന്തന് കമഴ്ത്തിവച്ച
അതിമോഹങ്ങളുടെ ഈ കാലന്കുടയെ
അതും ആകാശത്തിന്
അറിയേണ്ട കാര്യമില്ല,
എനിക്കും
നിവര്ത്തിവച്ച കിണറിനുള്ളിലേക്ക്
ജലനൂലുകളിലാടിയിറങ്ങി
'ആഴമുണ്ട്, ഉടനെയെങ്ങും വറ്റില്ല' എന്നുറപ്പിച്ച്
പതിയെ മുകളിലേക്ക്
മടങ്ങിപ്പോകുന്നു ആകാശം
വളവിനപ്പുറം
പൊട്ടുപോലെ മഴക്കാര് മായുംവരെ
'നീ പെയ്തില്ലെങ്കിലും വറ്റില്ല
നീയിനി വന്നില്ലെങ്കിലും കുഴപ്പമില്ല'
എന്നൊക്കെ
വളരെ നേരം കൈവീശി നില്ക്കും
ആരുമറിയാതെ
നിറഞ്ഞുകൊണ്ടിരിക്കുന്ന ഉറവകള്
ആകാശത്തിന് അതൊന്നും
അറിയേണ്ട കാര്യമില്ല
കുണ്ടും കുഴികളും ഇടവഴികളും
പച്ചക്കാടുകളും പാമ്പിന്പൊത്തുകളും
താണ്ടിയതിന്റെ ക്ഷീണമുണ്ട്
തിരിച്ചുവന്നതിന്റെ സന്തോഷത്തിലാണ്
സന്തോഷംകൊണ്ട് ഇടിവെട്ടിപ്പോകും,ചിലപ്പോള്
ജനലരികില് ഖേദത്തോടെ കമഴ്ന്നിരിക്കുന്ന ഗ്ലാസ്
താഴേക്ക് വീണുചിതറും, ചിലപ്പോള്
‘എത്രപെയ്തിട്ടും നിറയ്ക്കാതെ പോയല്ലോ എന്നെ
ഉള്ളിലില്ലല്ലോ നിന്നെവേണ്ടാത്ത ഉറവകള്‘
ആകാശത്തിന് അതും
അറിയേണ്ട കാര്യമില്ല
അടുത്തതവണയും വരും
കിണറിലേക്ക് മാത്രം ഇറങ്ങിനോക്കും
വയലുകളിലും താഴ്ച്ചകളിലും
താമസിക്കുന്നവരുടെ വീടുപോലെയുള്ള
ആഗ്രഹങ്ങള് മുക്കിക്കളയും
പ്രളയത്തിലപ്പോള്
തുരുത്തുതേടിയോടുന്നതിന്മുമ്പ്
മൂത്തമകന്റെ ചരിത്രഗ്രന്ഥവും
ഭര്ത്താവിന്റെ അടിവസ്ത്രവും
പെറുക്കിക്കൂട്ടുന്നതിനിടയില്
വേണോ വേണ്ടയോയെന്നു സംശയിച്ച്
ഒരു വീട്ടമ്മ ആദ്യത്തെ പ്രേമലേഖനം
തപ്പിയെടുത്തേക്കും, ചിലപ്പോള്
നിറഞ്ഞും വരണ്ടും
എല്ലാ വീട്ടമ്മമാരുടേയും ഭൂതകാലം
എന്നുവേണമെങ്കില് പറഞ്ഞുതീര്ക്കാം
മറ്റൊരു ഭ്രാന്തന് കമഴ്ത്തിവച്ച
അതിമോഹങ്ങളുടെ ഈ കാലന്കുടയെ
അതും ആകാശത്തിന്
അറിയേണ്ട കാര്യമില്ല,
എനിക്കും
Wednesday, March 18, 2009
ഭീരുത്വത്തെക്കുറിച്ച് രഹസ്യത്തിന്റെ ഭാഷയില്
ആഹാ നീ വന്നുവോ
കാത്തിരിക്കുകയായിരുന്നു
അകത്തേക്ക് വരേണ്ട
പുറത്തുതന്നെ നില്ക്കൂ
ഈ മുറിയില് നിറയെ രഹസ്യങ്ങളാണ്
പലതരം മനോരോഗങ്ങളില് ഒന്നല്ല
ഈ മുറിയും അതിന്റെ രഹസ്യ സഞ്ചാരങ്ങളും
എന്നൊക്കെ പിന്നീട് തര്ക്കിക്കാം
നീ വന്നതിനെക്കുറിച്ച് ആലോചിച്ചിട്ടാകാം
പുറത്തേക്കൊരു കസേര എടുത്തിട്ടാല്
തീരുന്ന പ്രശ്നങ്ങളേയുള്ളൂ എന്നൊക്കെയാണെങ്കില്
നീ വന്നതു തന്നെ ഒരു രഹസ്യമല്ലേ
അധികനേരം പുറത്തുനിന്നാല്
പുറത്തായിപ്പോകില്ലേ
അകത്തുള്ള മുറി പോലും
ഇങ്ങനെയൊന്നുമായിരുന്നില്ല
എല്ലാം തീരുമാനിക്കപ്പെട്ടിരുന്നത്
പഴയ കഥകള് വീണ്ടും പറയുകയാണെങ്കില്
- - - 11 മണിക്ക് നമ്മുടെ ആര് എക്സ്-100ല് ആല്ത്തറ ജംഗ്ഷനില് നിന്ന് ജോണ് പുറപ്പെടുന്നു. 11.10ന് ആന്ഡ്രിയ ബാറില് നിന്നും ചിറിതുടച്ച് പുറത്തേക്കു വരുന്ന വനജ ബൈക്കിന് കൈകാട്ടുന്നു. 11.20ന് ജോണും വനജയും തെക്കുനിന്നു വന്ന ഏതോ ട്രക്കുമായി കൂട്ടിയിടിക്കുന്നു. ട്രക്കില് നിന്ന് പുറത്തിറങ്ങിയ ലാസര് ആര് എക്സ് 100ല് രക്ഷപ്പെടുന്നു. രണ്ട് പേരെ ഇടിച്ചുകൊന്ന് ബൈക്കുമായി കടന്നവന്റെ പിന്നാലെ പൊലീസ് പായുമ്പോള് യഥാര്ഥ നമ്മള് രംഗത്തുവരുന്നു - - -
പക്ഷേ, രഹസ്യങ്ങളുടെ
ഒരു കുഴപ്പമെന്താണെന്നു ചോദിച്ചാല്
വെളിച്ചത്തിലേക്ക് പെട്ടന്ന് പൊട്ടിവീഴുമ്പോള്
അവയൊന്ന് പകയ്ക്കും
കുറച്ചു നേരം ചുറ്റും നോക്കും
അഞ്ചു മിനുറ്റ് ചിലപ്പോള്
അഞ്ചു മിനുറ്റ് വൈകിയേ എത്തുകയുള്ളൂ
അഞ്ചു മിനുറ്റിന്റെ വ്യത്യാസത്തില്
എല്ലാം ഇപ്പോഴും
അതേപോലെ തന്നെ നിലനില്ക്കുന്നു
യഥാര്ഥ നമ്മളിപ്പോഴും
ജോണും വനജയും ലാസറും
ആന്ഡ്രിയ ബാറുമൊക്കെയായി ഒളിവിലാണ്,
ഈ മുറി നിറയെ വേഷം മാറിയ
നമ്മുടെ മനോരോഗങ്ങളാണ്
വൈകിയോടുന്ന രഹസ്യങ്ങളുടെ ഈ മുറി
യാത്രക്കാരില്ലാത്ത രാത്രിവണ്ടിപോലെ
ശുദ്ധശൂന്യമാകുന്ന അന്ന്
മറ്റെന്തിലേക്കോ തെറ്റിദ്ധരിപ്പിക്കപ്പെട്ട്
എല്ലാവരും എല്ലാവരുടേയും പിറകേ പായുമ്പോള്
യഥാര്ഥ നമ്മള് വീണ്ടും വരും
അതുവരെ നീ തിരിച്ചു പൊയ്ക്കൊണ്ടേ ഇരിക്കുക
കാത്തിരിക്കുകയായിരുന്നു
അകത്തേക്ക് വരേണ്ട
പുറത്തുതന്നെ നില്ക്കൂ
ഈ മുറിയില് നിറയെ രഹസ്യങ്ങളാണ്
പലതരം മനോരോഗങ്ങളില് ഒന്നല്ല
ഈ മുറിയും അതിന്റെ രഹസ്യ സഞ്ചാരങ്ങളും
എന്നൊക്കെ പിന്നീട് തര്ക്കിക്കാം
നീ വന്നതിനെക്കുറിച്ച് ആലോചിച്ചിട്ടാകാം
പുറത്തേക്കൊരു കസേര എടുത്തിട്ടാല്
തീരുന്ന പ്രശ്നങ്ങളേയുള്ളൂ എന്നൊക്കെയാണെങ്കില്
നീ വന്നതു തന്നെ ഒരു രഹസ്യമല്ലേ
അധികനേരം പുറത്തുനിന്നാല്
പുറത്തായിപ്പോകില്ലേ
അകത്തുള്ള മുറി പോലും
ഇങ്ങനെയൊന്നുമായിരുന്നില്ല
എല്ലാം തീരുമാനിക്കപ്പെട്ടിരുന്നത്
പഴയ കഥകള് വീണ്ടും പറയുകയാണെങ്കില്
- - - 11 മണിക്ക് നമ്മുടെ ആര് എക്സ്-100ല് ആല്ത്തറ ജംഗ്ഷനില് നിന്ന് ജോണ് പുറപ്പെടുന്നു. 11.10ന് ആന്ഡ്രിയ ബാറില് നിന്നും ചിറിതുടച്ച് പുറത്തേക്കു വരുന്ന വനജ ബൈക്കിന് കൈകാട്ടുന്നു. 11.20ന് ജോണും വനജയും തെക്കുനിന്നു വന്ന ഏതോ ട്രക്കുമായി കൂട്ടിയിടിക്കുന്നു. ട്രക്കില് നിന്ന് പുറത്തിറങ്ങിയ ലാസര് ആര് എക്സ് 100ല് രക്ഷപ്പെടുന്നു. രണ്ട് പേരെ ഇടിച്ചുകൊന്ന് ബൈക്കുമായി കടന്നവന്റെ പിന്നാലെ പൊലീസ് പായുമ്പോള് യഥാര്ഥ നമ്മള് രംഗത്തുവരുന്നു - - -
പക്ഷേ, രഹസ്യങ്ങളുടെ
ഒരു കുഴപ്പമെന്താണെന്നു ചോദിച്ചാല്
വെളിച്ചത്തിലേക്ക് പെട്ടന്ന് പൊട്ടിവീഴുമ്പോള്
അവയൊന്ന് പകയ്ക്കും
കുറച്ചു നേരം ചുറ്റും നോക്കും
അഞ്ചു മിനുറ്റ് ചിലപ്പോള്
അഞ്ചു മിനുറ്റ് വൈകിയേ എത്തുകയുള്ളൂ
അഞ്ചു മിനുറ്റിന്റെ വ്യത്യാസത്തില്
എല്ലാം ഇപ്പോഴും
അതേപോലെ തന്നെ നിലനില്ക്കുന്നു
യഥാര്ഥ നമ്മളിപ്പോഴും
ജോണും വനജയും ലാസറും
ആന്ഡ്രിയ ബാറുമൊക്കെയായി ഒളിവിലാണ്,
ഈ മുറി നിറയെ വേഷം മാറിയ
നമ്മുടെ മനോരോഗങ്ങളാണ്
വൈകിയോടുന്ന രഹസ്യങ്ങളുടെ ഈ മുറി
യാത്രക്കാരില്ലാത്ത രാത്രിവണ്ടിപോലെ
ശുദ്ധശൂന്യമാകുന്ന അന്ന്
മറ്റെന്തിലേക്കോ തെറ്റിദ്ധരിപ്പിക്കപ്പെട്ട്
എല്ലാവരും എല്ലാവരുടേയും പിറകേ പായുമ്പോള്
യഥാര്ഥ നമ്മള് വീണ്ടും വരും
അതുവരെ നീ തിരിച്ചു പൊയ്ക്കൊണ്ടേ ഇരിക്കുക
Subscribe to:
Posts (Atom)